14 Nisan 2011 Perşembe


Ben yalnızlığı sevmedim aslında, o yüzden onu sevdim. Tek başıma olmaktan sıkıldım belki de. Sana her gece iyi geceler diyecek birisi olmasını sevdim. Her dakika mesaj atmasını, merak etmesini sevdim: ama onu sevmedim. “o” fikrini sevdim ben. Hiç bir zaman içimden gelerek “seni seviyorum” demedim. Bir oyun oynadım, yalan söyledim. Aklımdaki ilişkiyi düşledim onun bedeninde. Ama anladım ki, oyunu kaybetmişim. Oyunu kaybettim ama sonunda, yine yalnızım. En azından kimseyi kandırmıyorum, ne onu ne de beni.
Ben yalnızlığı sevmişim, onsuzluğu.

6 yorum:

  1. Kadınlardaki bu dengesizlik kabul edilebilir türden bir davranış değil.

    YanıtlaSil
  2. dengesiz gibi mi görünüyroum oradan bakınca

    YanıtlaSil
  3. Sadece olay konusunda ki eleştirim. Bir insan bunu hak etmek için ne yapmış olabilir?

    Bencilliğin uğruna bir insanı kullanmaktan başka bir şey olmamış yaptığın hareket.

    YanıtlaSil
  4. bir insan bunu hak edecek bir çok sey yaptı zaten 5 sene yaptıkları için dediklerim az bile kalmış .. diye düşünoyurm

    YanıtlaSil
  5. Mevzunun asıl kısımı daha can alıcı diyorsun yani ama özet farklı yansıtmış.

    YanıtlaSil
  6. Biraz farklı anlatılmış evet haklısın ama herşey çok farklı

    YanıtlaSil